آیا روشی که در گفت و گوهایمان داریم، موثر است و ما را به اهدافمان می رساند؟

شاید وقتی صحبت از گفت و گوهای مهم و یا به اصطلاح سرنوشت ساز را بشنوید، یاد روسای جمهور و نخست وزیر و ... بیفتید. اما هر کسی در زندگی روزمره خود تعاملاتی دارد که زندگی اش را تحت تاثیر قرار می دهد. چه عواملی باعث می شود که یکی از گفت و گوهای شما برای آینده تان مهم باشد؟ مثلا شما درباره ی ترفیع احتمالی با رئیستان صحبت می کنید ولی او می گوید که شما آمادگی آن را ندارید. در حالی که شما فکر می کنید برای این ترفیع آماده اید . در این گفت و گوها هیجان ها به سرعت حاکم می شوند. مثلا شما با همسرتان مشغول گفت و گویی معمولی هستید که او رفتار ناشایستی را که روز گذشته در میهمانی همسایه از شما سر زده است را مطرح می کند. ظاهرا نه تنها در مهمانی با کسی خوش و بش می کردید، بلکه به نظر همسرتان عملا داشتید با هم حال می کردید. شما چیزی از لاس زدن را به خاطر نمی آورید، فقط به یاد دارید که مودبانه و دوستانه عمل می کردید. همسرتان با اوقات تلخی می گذارد و می رود.

1.jpg

آنچه که هر یک از گفت و گوهای سرنوشت ساز و نه صرفا چالشی و ناامید کننده ، هولناک می کند این است که نتیجه ی آن ها تاثیر به سزایی بر کیفیت زندگی شما دارد. مشخص است که رابطه ی شما با همسرتان بر همه ی جنبه های زندگی تان تاثیر می گذارد. شما حتی اگر گفت و گویی به ظاهر بی اهمیت را در مسیر درستی پیش نبرید، الگویی رفتاری را بنیاد می گذارید که در تمامی گفت و گوهای سرنوشت ساز شما خودش را بروز می دهد. در واقع این گفت و گوها درباره ی موضوعات جدی و حساس است. متاسفانه این جزء طبیعت ماست که از مباحثاتی فرار کنیم که می ترسیم به ما آسیب برساند یا اوضاع را بدتر کند. ما در پرهیز از گفت و گوهای دشوار استادیم. مثلا همکاران در جایی که باید حرف خود را رو در رو و با صراحت بزنند برای یکدیگر ایمیل می فرستند. روسا به جای برگزاری جلسه و دادن گزارش های مستقیم ، روی تلفن پیغام می گذارند و یا اعضای خانواده به محض این که موضوعی به حد خطرناک می رسد ، بحث را عوض می کنند و یا بعنوان راه بهتر با مشاوره روانشناسی تلفنی تماس می گیرند. ما به هر شگردی متوسل می شویم تا از بحث درباره ی موضوعات حساس و دشوار فرار کنیم. هیچ لزومی به فرار کردن نیست. اگر بدانید چگونه گفت و گوهای مهم را در مسیر درست هدایت کنید و حتی در این کار مهارت یابید، می توانید به جای فرار، به آنها بپردازید و به نحوی موثر درباره ی هر موضوع داغی بحث کنید.

*چه مدل گفت و گوهایی را باید مهم بدانیم؟

گفت و گویی که میان دو نفر است و 1-موضوع حساس است. 2- نظرهای دو طرف متفاوت است و 3-هیجانات و احساسات غلبه دارد.

نباید فکر کنیم چون در بحبوبه ی گفت و گوهای سرنوشت ساز هستیم، به خوبی از عهده ی آن بر نمی آییم و با به دردسر افتاده ایم. بهتر است در این موقعیت ها به جای اینکه از رویارویی با آن ها بپرهیزید و یا رو به رو شوید ولی به نحو نامطلوب هدایت کنید، از روش سومی که می گوید رو به رو شوید و آن ها را به خوبی هدایت کنید، استفاده کنید.

download-5.jpg

*من در گفت و گوهایم چگونه عمل می کنم؟

زمانی که گفت و گو شدت می گیرد ، آیا مکث می کنیم، نفس عمیق تر می کشیم و به خودمان می گوییم که حواست باشد این گفت و گو مهم است. بهتر است مراقب باشی؟ و بعد بهترین رفتار ممکن را از خود نشان می دهیم؟ یا وقتی انتظار گفت و گویی بالقوه خطرناک را داریم، به جای آن که از زیر آن در برویم، آیا به استقبال آن می رویم؟ گاه شجاعانه از موضوعات حاد استقبال می کنیم، مراقب رفتار خود هستیم و بهترین عملکرد را از خود نشان می دهیم. به موافقان و مخالفان خود اهمیت می دهیم. گاه به راستی خوب عمل می کنیم . و یا گاهی اوقات در میانه های گفت و گوهای سرنوشت ساز بدترین عملکرد را از خود نشان می دهیم. فریاد می کشیم، عقب نشینی می کنیم و چیزهایی می گوییم که بعدا از گفتن آنها پشیمان می شویم. در کل وقتی گفت و گو از حالت عادی خارج می شود و به نقطه ی سرنوشت ساز می رسد ، به بدترین شکل ممکن عمل می کنیم.علت این امر این است که ما غلط طراحی شده ایم. هیجانات و احساسات ما را برای گفت و گوی موثر آماده نمی کند. بعضی وقت ها این مدل گفت و گوها یکباره سر بر می آورند و ما را غافل گیر می کنند. و یا عاجز و درمانده اید و نمی دانید از کجا باید شروع کنید؛ علاوه بر آن الگوهای زندگی واقعی را در مهارت های ارتباطی موثر تجربه نکرده اید.وقتی الگوی ثابتی برای گفت و گوهایتان نداشته باشید، به شکل حساب نشده عمل می کنید، کلمات را پشت سر هم ردیف می کنید. حالت خلقی خاصی به خود می گیرید. و یا به شکلی مغلوب عمل می کنیم. یعنی محکوم به شکست هستیم. این عکس العمل ها ما را از خواسته هایمان دور می کند. فرض کنید فرد مورد علاقه شما ، روز به روز به شما بی اعتنا تر می شود. شما می دانید که او مشغله ی بسیاری دارد، ولی هم چنان مایلید که بیشتر در کنار هم باشید. چندین بار در این مورد به او گوشزد می کنید ولی او جواب درستی به شما نمی دهد. تصمیم می گیرید از فشار بیشتر خودداری کنید و سکوت را انتخاب می کنید و چون از این وضعیت هم راضی نیستید ، نارضایتی شما گاه در قالب طعنه نمود پیدا می کند. متاسفانه همین جاست که اوضاع به ضررمان تغییر می کند. هر چه بیشتر با نیش و کنایه برخورد کنید، محبوب شما کمتر می خواهد در کنارتان باشد و بازهم زمان کمتری را با شما سپری می کند. شما آشفته تر می شوید و این دور باطل ادامه می یابد.

بنابراین برای یاد گرفتن مهارت هایی که به درد موقعیت های گفت و گو بخورد، اول نیازمند این است که شما روش های قبلی خود را آنالیز کنید و مورد بازبینی قرار دهید.

*موقعیت هایی که نیازمندید تا مهارت های گفت و گو در شرایط سرنوشت ساز را یاد بگیرید:

-تمام کردن یک رابطه.

-صحبت کردن با همکاری که رفتارهای توهین آمیزی دارد.

-تقاضا از یک دوست برای پس دادن بدهی خودش.

-انتقاد کردن از کار یک همکار و یا یک دوست.

-سر و کله زدن با نوجوان سرکش.

-صحبت کردن با عضوی از گروه که متعهد نیست.

-بحث درباره مشکلات مربوط به روابط جنسی.

-درخواست از خویشاوندان برای عدم دخالت کردن در زندگی.

و ....

/ 0 نظر / 6 بازدید